Ο Θεός, καθώς λέγει η Γραφή

Είναι ήλιος δικαιοσύνης
Που με τις ακτίνες της καλωσύνης Του
Ομορφαίνει το σύμπαν.
Η ψυχή πάλι, ανάλογα με την προαίρεσή της
Γίνεται ή κερί, σαν φιλόθεη, ή πηλός, σαν φιλόυλη».
Όπως λοιπόν ο πηλός, όταν εκτεθεί στον ήλιο, ξεραίνεται
Και το κερί μαλακώνει, το ίδιο κι η ψυχή.
Εκείνη που είναι δοσμένη στα εγκόσμια και υλικά
Όταν έλθει σʼ επαφή με τον Θεό, σκληραίνεται
Σαν το Φαραώ, και χάνει κάθε ελπίδα σωτηρίας.
Η φιλόθεη ψυχή όμως, όταν εκτεθεί
Στις φλογερές ακτίνες της θείας αγάπης
Απαλύνεται, αποτυπώνει τους χαρακτήρες των Αγίων
Και γίνεται κατοικία Θεού.
Έτσι, στη φυσική «κατʼ εικόνα» ομορφιά προσθέτει
Και την «καθʼ ομοίωσιν».

Πηγη http://www.lllazaros.blokspot.com/

Η δουλειά κάνει τους άντρες

Το πλαστό το πασαπόρτι
σαν και την καρδιά σου μόρτη
σαν την κάλπικη καρδιά σου
τη σκληρή

Μη βροντοχτυπάς τις χάντρες
η δουλειά κάνει τους άντρες
το γιαπί το πιλοφόρι το μυστρί

Ρημαδιό ζωή και σπίτι
απ' τα χούγια σου αλήτη
που μετράς το αντριλίκι
με βρισιές

                                                    Μη βροντοχτυπάς τα ζάρια
                                                    όσοι είναι παλικάρια
                                                    τη ζωή τους την περνούν στις σκαλωσιές

Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια

Πήγα στα μέρη που σε είχα πρωτοδεί
μικρό κορίτσι ήσουν κι ήμουνα παιδί
Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια
που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά
πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη
να μας ζεστάνει στην παγωνιά

Στ' αρχοντικό σου το σπιτάκι το φτωχό
ήρθα να κλάψω με παράπονο πικρό
Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια
που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά
πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη
να μας ζεστάνει στην παγωνιά

Κλεισμένη η πόρτα και χαμένα τα κλειδιά
βρέχει στους δρόμους και στην άδεια μου καρδιά
Πού 'ναι τα χρόνια ωραία χρόνια
που 'χες λουλούδια μες στην καρδιά
πού 'ναι η αγάπη γλυκιά μου αγάπη
να μας ζεστάνει στην παγωνιά

ΤA απογεύμα τα άδεια

ΤA απογεύματα τα άδεια
που βουλιάζω μακριά σου
της ζωής μου το βήμα
θ' απλώνω στο κύμα και θα σε ζητώ

Και στης νύχτας τις μπόρες
θα γλιστράω στα φιλιά σου
κι αναμνήσεις σαν χάδια
φωτισμένα καράβια θα περνάν στο μυαλό

Κι όπως κρατάει η βροχή το ρυθμό
και σαν τρελή η καρδιά μου χορεύει ταγκό
εγώ μέσα σε δρόμους καθρέφτες θα ψάχνω τους φταίχτες
που χάνω όλα αυτά που αγαπώ

Στις στιγμές που κυλάνε
όλα τ' άστρα μου σβήνω
στην αυλαία που πέφτει
απ' του χρόνου το ξέφτι ζητάω να πιαστώ

Κι όσα έχω σημάδια
με όνειρα θα τα ντύνω
σαν παλιό ραβασάκι
σε λιωμένο σακάκι θα σ' αναζητώ

Διδαχές

Ανώφελη είναι η νηστεία, όταν περιορίζεται μόνο στις τροφές.
Ο Θεός εμφανίζεται επιεικής στους αμαρτωλούς
Και αυστηρός στους δικαίους
Ως φτωχούς βλέπει τους αμαρτωλούς ο Θεός
Και τους ελεεί, ως πλούσιους βλέπει τους ενάρετους
Και τους αντιμετωπίζει απαιτητικά.
Η μετάνοια χωρίς ελεημοσύνη είναι νεκρή και χωρίς φτερά.
Όποιος ελεεί το φτωχό δανείζει το Θεό
Με βέβαιη επιστροφή του δανείου του.
Ο πλούσιος μπορεί να δικαιωθεί με την ελεημοσύνη
Αλλά και ο φτωχός με τη υπομονή.
Η μεν απελπισία αυτόν που έπεσε δεν τον αφήνει να σηκωθεί
Η δε αμέλεια τον όρθιο καταφέρνει να το γκρεμίσει.
Η ελπίδα, οδηγεί στη μετάνοια και τη σωτηρία.
Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό.
Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε.
Όταν ανακαλύπτεις την πόρτα της καρδιάς σου
Ανακαλύπτεις τη πύλη του ουρανού.
Τούτο είναι που ανατρέπει όλη την οικουμένη.
Η αμέλεια που δείχνουμε για την ανατροφή των παιδιών μας.
Κλαύσον τους αμετανοήτους, κλαύσον τους μηδέποτε μετανοήσαντες

πηγη http://www.lllazaros.blockspot.com/

Παλαιά Διαθήκη

Ο όρος Παλαιά Διαθήκη δηλώνει την αρχαιότερη από τις δύο συλλογές βιβλίων που αποτελούν την χριστιανική Αγία Γραφή, η οποία και αναφέρεται ειδικότερα στην αποκάλυψη του Θεού , και στην αρχική συνδιαλλαγή του με το "περιούσιο" έθνος Ισραήλ, με σκοπό να ευλογηθεί πρώτα αυτό και στη συνέχεια όλη η ανθρωπότητα. Τα βιβλία που συγκροτούν την Παλαιά Διαθήκη, γράφτηκαν από διάφορους συγγραφείς σε διάστημα αρκετών εκατονταετηρίδων. Συνώνυμες ονομασίες είναι επίσης οι όροι Εβραϊκές Γραφές, Εβραϊκή Βίβλος με βάση την προέλευση των συγγραφέων και Δεύτερη Διαθήκη.

Ο εβραϊκός Βιβλικός όρος μπερίθ που αποδίδεται διαθήκη σημαίνει «συνθήκη, συμμαχία, σύμβαση ή συμφωνία». Έτσι, στη Βίβλο ο όρος χρησιμοποιείται για να δηλώσει την συμφωνία που συνάπτει ο Θεός είτε με μεμονωμένα άτομα είτε συλλογικά το λαό Ισραήλ και στοχεύει στη δημιουργία των προϋποθέσεων για τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Τα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης αποτέλεσαν τις μοναδικές Ιερές Γραφές που χρησιμοποιήθηκαν από τον Ιησού Χριστό, τους αποστόλους και την πρωτοχριστιανική κοινότητα. Η πρώτη χριστιανική εκκλησία αποκαλούσε αυτό το σύνολο των προγενέστερων βιβλίων «ο Νόμος και οι Προφήτες» ή απλά «οι Γραφές». Περίπου από τον 3ο αιώνα μ.Χ. ο όρος «Παλαιά Διαθήκη» άρχισε να χρησιμοποιείται ευρύτερα για τις Γραφές που είχαν ολοκληρωθεί πριν τον Χριστό. Αυτός ο όρος χρησιμοποιήθηκε σε αντιδιαστολή προς τη χρονικά μεταγενέστερη Καινή Διαθήκη, τη συλλογή των βιβλίων που αναφέρονται στην εκπλήρωση των επαγγελιών της παλαιάς και τη σύναψη της νέας διαθήκης δια του Ιησού Χριστού, μιας συμφωνίας μεταξύ Θεού και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Η αρχαιότερη μετάφραση του εβραϊκού κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης έγινε στην ελληνική γλώσσα και έχει επικρατήσει να ονομάζεται Μετάφραση των Εβδομήκοντα.

Το σύνολο των βιβλίων που θεωρείται ότι είναι θεόπνευστα και περιέχουν την θεία αποκάλυψη, αποτελούν τον Κανόνα της Παλιάς Διαθήκης, και τα βιβλία αποκαλούνται κανονικά, όμως ο αριθμός τους ποικίλει μεταξύ των χριστιανικών δογμάτων.

Καινή Διαθήκη

Κατά τη διάρκεια του 1ου αιώνα, ο κανόνας ιερών συγγραμμάτων της χριστιανικής εκκλησίας αποτελούνταν αποκλειστικά από τις εβραϊκές «Γραφές» , οι οποίες θεωρούνταν θεόπνευστες Τα συγγράμματα που αργότερα έγιναν γνωστά ως Καινή Διαθήκη χρησιμοποιούνταν σε τακτική βάση από τις εκκλησίες κατά τη λατρεία, ως κριτήριο εκκλησιαστικής τάξης, για κατηχητική εκπαίδευση και για θεολογικούς σκοπούς. Αυτά τα νέα χριστιανικά συγγράμματα περιείχαν αναφορές σε άλλα χριστιανικά συγγράμματα της εποχής, χαρακτηρίζοντάς τα μάλιστα ως «Γραφές», σε σημείο ώστε μέχρι τα τέλη του δεύτερου αιώνα να αναφέρονται έτσι τα συγγράμματα της Καινής Διαθήκης. Χριστιανικά έργα εκείνης της περιόδου όπως η Επιστολή Βαρνάβα και η Δεύτερη Επιστολή Κλήμεντος εισαγάγουν χωρία από αυτά τα χριστιανικά συγγράμματα με τον τρόπο που συνέβαινε ως τότε για τις εβραϊκές Γραφές: «Γέγραπται». Καθώς υπήρχε ακόμη διαθέσιμη η ζωντανή προφορική παράδοση των λόγων του Ιησού αλλά και η παρουσία των αποστόλων, των μαθητών των αποστόλων και των προφητών δεν υφίστατο καν η έννοια ενός κλειστού κανόνα αποδεκτών κειμένων. Μόνο κατά τη διάρκεια του 2ου αιώνα τα Ευαγγέλια και οι επιστολές του αποστόλου Παύλου αναβαθμίστηκαν στο επίπεδο του «κανόνα».

Καθώς η εκκλησία θεωρούσε ότι ήταν ο «νέος Ισραήλ», παρέμενε προσκολλημένη στον κανόνα βιβλίων που χρησιμοποιούνταν από τους Ιουδαίους, με μια νέα όμως αντίληψη περί αυτού. Η Παλαιά Διαθήκη μπορούσε να θεωρηθεί χριστιανική μόνο εφόσον ήταν κατανοητό ότι έδινε μαρτυρία στο σύνολό της για τον Ιησού Χριστό

Δεν μπορεί να λεχθεί με σαφήνεια πότε ακριβώς άρχισε η μακρόχρονη και αδιάκοπη διαμόρφωση του κανόνα της Καινής Διαθήκης καθώς η Iστορία ουσιαστικά σιωπά για αυτή τη σπουδαιότατη εξέλιξη της πρώιμης χριστιανικής εκκλησίας. Αντί να αποτελεί αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου διατάγματος από ένα άτομο ή μια σύνοδο κατά την έναρξη της χριστιανικής εποχής, η συλλογή των βιβλίων της Καινής Διαθήκης έλαβε χώρα σταδιακά και επηρεάστηκε από διάφορους παράγοντες εντός και εκτός της εκκλησίας. Οι πρώτες ενδείξεις εμφανίζονται στο πρώτο μισό του δεύτερου αιώνα και εντατικοποιούνται ως τα μέσα του ίδιου αιώνα, καθώς αυξανόταν σημαντικά ο όγκος της χριστιανικής φιλολογίας που κυκλοφορούσε μεταξύ των εκκλησιών. Πρώτος που χρησιμοποιεί τον όρο «καινή» διαθήκη φέρεται να είναι ο επίσκοπος Ειρηναίος της Λυών στις αρχές του 3ου αιώνα, αν και δεν αντιμετωπίζει όλα τα «κανονικά» συγγράμματα της Καινής Διαθήκης με τον ίδιο τρόπο. Παρ' όλα αυτά, τα όρια του κανόνα είχαν ουσιαστικά παγιωθεί Βέβαια, η κανονικότητα κάποιων από τις Καθολικές Επιστολές και το βιβλίο της Αποκάλυψης παρέμεινε ζήτημα αντιλογίας για κάποιο διάστημα. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του 4ου αιώνα, ο κανόνας της Καινής Διαθήκης καθορίστηκε τελειωτικά και επακριβώς σε μια σειρά εκκλησιαστικών συνόδων.

ΒΑΡΔΑ

Η Βάρδα είναι κωμόπολη της Ηλείας και η δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βουπρασίας.
Βρίσκεται δέκα λεπτά από τις θάλασσες Μπρινιά, Κουνουπέλι, Κουνουπελάκι και Φάλαρι, ενώ βρίσκεται δίπλα στο δάσος της Στροφυλιάς, που γλίτωσε από τις πυρκαγιές του 2007 που έπληξαν τον νομό. Επίσης βρίσκεται κοντά στην αρχαία Ολυμπία και την παραλία Κουρούτα, που βρίσκεται στην Αμαλιάδα, καθώς και στην παραλία της Καλογριάς, η οποία βρίσκεται στα σύνορα του Ν. Ηλείας με το νομό Αχαίας. Από την παραλία του
Κουνουπελίου, μπορεί κάποιος να πάει με τα πόδια, θάλασσα-θάλασσα στην παραλία της Καλογριάς, ενώ, όποιος δεν έχει κάνει τη διαδρομή, μέσω του δάσους της Στροφυλιάς από το Κουνουπέλι στην Καλόγια, δέν έχει δεί, μάλλον τίποτα από τις ομορφιές της Ελλάδας. Η περιοχή έχει αγροτικό χαρακτήρα, παράγονται πολλά προϊοντα, είναι γνωστό από παλιά το γιαούρτι, οι ντομάτες και τα νεώτερα χρόνια οι φράουλες. Ο ομώνυμος Δήμος Βουπρασίας, του οποίου η Βάρδα είναι πρωτεύουσα, πιθανολογείται, ότι οφείλει το όνομά του στην εμποροπανήγυρη των ζώων που ελάμβανε χώρα στην περιοχή κατά τα παλαιότερα χρόνια (βούς + πιπράσκω ).
Έχει ένα δημοτικό σχολείο, γυμνάσιο και Ενιαίο Λύκειο, ενώ η ποδοσφαιρική ομάδα της Βάρδας, ο Παμβουπρασιακός, έχει αγωνιστεί στη Γ' Εθνική.

Ιερό Ευαγγέλιο

Στη χριστιανική Εκκλησία ο όρος Ευαγγέλιο χαρακτηρίζει τα τέσσερα πρώτα βιβλία της Καινής Διαθήκης, τα οποία, σύμφωνα με την παράδοση, έγραψαν στην ελληνική γλώσσα ο Ματθαίος, ο Μάρκος, ο Λουκάς και ο Ιωάννης και διηγούνται τα γεγονότα της γέννησης, της ζωής και του θανάτου του Ιησού, εκθέτουν το περιεχόμενο του κηρύγματός του και τα κυριότερα δογματικά και ηθικά σημεία του χριστιανισμού. Τα τέσσερα Ευαγγέλια έγιναν πλήρως αποδεκτά από τις πρωτοχριστιανικές εκκλησίες και αποτελούν μέρος του κανόνα της Καινής Διαθήκης, ενώ μεταγενέστερα εμφανίστηκαν και άλλα μη κανονικά απόκρυφα συγγράμματα ως Ευαγγέλια.

Η ονομασία του φιλολογικού αυτού είδους προέρχεται από μια λέξη του αρχαίου ελληνικού κόσμου που πήρε νέο περιεχόμενο στο χριστιανισμό. Στην αρχαία ελληνική γραμματεία, η λέξη ευαγγέλιο που τη συναντάμε από τον 8ο αιώνα π.Χ. στα έπη του Ομήρου, έχει την έννοια της χαρμόσυνης αγγελίας κάποιας νίκης ή της αμοιβής που παίρνει ο κομιστής της αγγελίας ή και της θυσίας που προσφέρεται στους θεούς για τη χαρμόσυνη είδηση της νίκης.

Αντίτυπο χρυσοποίκιλτου Ιερού Ευαγγελίου

Στον Χριστιανισμό, όπως φαίνεται κι από τα έργα των εκκλησιαστικών συγγραφέων των πρώτων αιώνων, με τη λέξη ευαγγέλιο δηλώνεται είτε το λυτρωτικό μήνυμα της Καινής Διαθήκης γενικά, είτε κάποιο από τα τέσσερα βιβλία της Καινής Διαθήκης που περιέχουν και αφηγούνται το γεγονός της νίκης του Χριστού κατά των δαιμονικών δυνάμεων με τα θαύματα, τις διδασκαλίες του, το θάνατο και την ανάσταση του. Η χρήση του όρου ευαγγέλιο ως τον 3ο αιώνα περιέγραφε και τα 4 Ευαγγέλια μαζί, ενώ από τον 4ο αιώνα άρχισε να χρησιμοποιείται ο όρος και για καθένα από τα βιβλικά Ευαγγέλιο.

Μεταγενέστερα, στην αυτοκρατορική λατρεία των ελληνορωμαϊκών χρόνων, η μέρα της γέννησης του αυτοκράτορα θεωρείται ευαγγέλιο.

..

To Άγιον Όρος...

Το Περιβόλι της Παναγίας.

Τόπος ιερός, αφιερωμένος στη Χάρη της.

Μια κατάφυτη χερσόνησος καθαγιασμένη

Από την Θεοτόκο που, σύμφωνα με την παράδοση

Της εδόθη από τον Υιό της ως κλήρος

Όπως δόθηκε κλήρος προς όλους τους Αποστόλους.

Κατά την ίδια παράδοση, που είναι καταγεγραμμένη

Από τα τέλη του 15ου αιώνα

Η ίδια η Θεοτόκος εν ζωή επισκέφθηκε τον Άθω.

Ο Άγιος Μάξιμος ο Βατοπαιδινός αναφέρει:

Η Θεοτόκος τότε μετέβη μετά του Αποστόλου Ιωάννου

Εις το Άγιον Όρος επί πλοίου

Αφού δε πρώτον προσωρμίσθηκαν εις ον τόπον νυν εύρηται η μονή Ιβήρων

Εκείθεν μετέβησαν πεζή ένθα σήμερον μεν υπάρχει

Η μονή του Βατοπαιδίου, τότε δε έζων Έλληνες αβάπτιστοι.

ΔΗΝΟΣ ΒΟΥΠΡΑΣΙΑΣ

Ο Δήμος Βουπρασίας ήταν δήμος του νομού Ηλείας που συστάθηκε με το πρόγραμμα Καποδίστριας από τη συνένωση παλαιότερων κοινοτήτων της περιοχής, που αποτέλεσαν στη συνέχεια τα δημοτικά διαμερίσματα του δήμου. Λειτούργησε την περίοδο 1998 -2010 οπότε και καταργήθηκε με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης και εντάχθηκε στον νέο δήμο Ανδραβίδας - Κυλλήνης. Στον δήμο περιλαμβάνονταν εννέα Δημοτικά Διαμερίσματα και είχε πληθυσμό 11.204 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Πρωτεύουσα του Δήμου ήταν η Βάρδα με 3.100 κατοίκους και τα Δημοτικά Διαμερίσματα που τον αποτελούν είναι η Μανολάδα, Νέα Μανολάδα, Νησίον, Καπελέτο, Νεάπολη, Κουρτέσι, Καλυβάκια, και η Αετοράχη. Μεγάλα χωριά του Δήμου είναι η Μανολάδα με 1.522 κατοίκους και η Νέα Μανολάδα με 1.937.

Ο παλαιότερος δήμος σχηματίστηκε στις 20 Απριλίου του 1835. Με το Β.Δ το οποίο δημοσιεύτηκε στην Ε.τ.Κ σχηματίζεται ο δήμος Βουπρασίας, ως δήμος της επαρχίας Ηλείας και κατατάσσεται στην Γ' τάξη με πληθυσμό 379 κατοίκους και έδρα το Βουπράσιο και κοινότητες τη Μανωλάδα και το πέρα Μετόχι. Αργότερα προστέθηκαν ο δήμος Καλοτυχίας(Ψάρι), Ζουλάτικα, Μάζι, Ρετούνη, Καπελέτο, Μπεντένι, Ματαράγκα, Καγκάδι, Μαλίκι, Κόκλα, Μπόρσι, Βάλαγκας, Δαούτι, Ξενιές, Σπάτα, Καλυβάκια, Κασνέσσάκι, Βάρδα, Λάππα, Κουνουπέλι, Μετόχι. Το όνομα του Δήμου Βουπρασίας προήλθε από την ομώνυμη αρχαία πόλη των Επειών (Ηλείων) Βουπρασία. Με το Π.Δ 22 Ιανουαρίου 1841 οι δήμοι Καλοτυχίας και Ξενιών συγχωνεύθηκαν στο δήμο Βουπρασίας με πληθυσμό 2255 κατοίκους και έδρα το Ψάρι. Το 1849 έδρα του δήμου γίνεται το χωριό Μανολάδα. Μετά την κατάργηση των δήμων το 1911 τα χωριά του δήμου αποτελούσαν 15 κοινότητες.

ΝΕΑ ΜΑΝΟΛΑΔΑ

Η Νέα Μανολάδα είναι χωριό του νομού Ηλείας. Αποτελεί έδρα του ομώνυμου δημοτικού διαμερίσματος του δήμου Βουπρασίας. Κατά την απογραφή του 2001 είχε 1.522 κατοίκους και βρίσκεται σε εύφορη περιοχή της βορειοδυτικής Πελοποννήσου, νοτιοδυτικά της Πάτρας. Το ομώνυμο Δημοτικό Διαμέρισμα εκτός από τη Μανολάδα περιλαμβάνει τους οικισμούς Καρβουναίικα, Λουτρά Υρμίνης, Μέγα Πεύκο, Μπρίνια και Σαμαραίικα, με σύνολο πληθυσμού 1.835 κατοίκους (απογραφή 2001).
Το χωριό της Νέας Μανωλάδας "μοιράζεται" στα δύο αφού λίγο μετά το 1922, με την ανταλλαγή πληθυσμών, μεταφέρθηκαν πρόσφυγες στο χωριό από το Ντεμούζντερε της Τουρκίας. Οι γηγενείς κατοικούν στο πάνω μέρος του χωριού ενώ οι πρόσφυγες στο κάτω. Η Νέα Μανολάδα γι' αυτό το λόγο έχει 2 εκκλησίες.
Στην περιοχή της Μανολάδας γίνεται εκτεταμένη καλλιέργεια φράουλας, με αποδέκτες του προϊόντος την εγχώρια και ξένη αγορά.

Γεγονότα 2008

Τον Απρίλιο του 2008, τετραήμερη αποχή των αλλοδαπών εποχικών εργατών συγκομιδής και συσκευασίας φράουλας, οι οποίοι προέρχονται από χώρες των Βαλκανίων και της Ασίας, οδήγησε σε εκτεταμένα επεισόδια με τους ιδιοκτήτες. Η αποχή από την εργασία τους είχε ως αιτήματα την αύξηση του ημερομισθίου στο ύψος του νόμιμου κατώτατου ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη καθώς και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης. Η υπόθεση απασχόλησε το πανελλήνιο, με εκτεταμένη κάλυψη από τα ΜΜΕ.

Νέο blog

Η σελίδα είναι υπό κατασκευή.